(اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یٰا عَلِیّ بْنِ موسَی الرّضاء)
اینجـــا تمـــــام آینــــــههـــــا مـــوج میزند
انــــوار فیـض و نـــور دعـــــا مـــوج میزند
اینجـــا حـــریـــم ســبط رسـول خـــدا بـوَد
با چشم دل ببـین که چــههـا مـــوج میزند
اینجـــا مطـــاف عـرش نشـیـنان عالم است
کـز هر طرف زمیــن و هــــوا مـــوج میزند
قنـــدیــل آسمــــان بُـــوَد ایـن گنـــبد طـــلا
یـا پـــرتـــو رضــــا ، ز طــــلا مـــوج میزند
این چرخ هشـتم است و یا هشتمین بهشت
کاینسان درینمکان همه جـا مـــوج میزند
در این مکـان که حـــج فقیــران گرفته نــام
برتر ز مـــروہ اسـت و صفـــا مـــوج میزند
طـوف حـــریــم کعبــهی عشاق روز و شب
پیر و جـوان و شــاہ و گـــدا مـــوج میزند
در راہ کــــوی او صـف انبـــوه عـــاشقــــان
چون کهکشـان بـه اوج سَمــا مـــوج میزند
دایــم کبـــوتـــران حـــــرم همچو اختـــران
در آسمــــان شمــس ضحــــا مـــوج میزند
بــا معـــرفت بیــا و ببــوس ایــن تـــراب را
تا بنگــری که لطــف و عطـــا مـــوج میزند
از هــر کـــرانــه ، روی بـه این درگـــه آورند
زیرا که بحــر جــود و سخــا مـــوج میزند
دست دعـــا به پنجــرہ فــولاد گشـته قفــل
تـا وا شــود به دسـت رضـــا مـــوج میزند
هر دردِ بـیعــِـلاج که مــانَــد درآن طبــیب
اینجـا شـود عـِــلاج و شِفـــا مـــوج میزند
هستم غـــلام درگهـت ، ای شهـسوار تـوس!
خـون در رگـم به عشق شمــا مـــوج میزند
(ساقی) خوشاست مستی عشق و ولای او
در ایـن مکـان، کـه جــــام ولا مـــوج میزند
پروانه خوش سرود درین مصرعی که گفت:
"نـور خــدا بـه صحـن و سـرا مـــوج میزند"
1385
