(شهرت طلب)
هــلاک شهــرت کـوشد به زنــدگــانی خویش
اگــرچــه واقـف بـاشـد، به نــاتــوانی خویش
تفــاوتــی نکنــد نیــک و بَــد ، بــه دیــدهی او
فقط همین که کشـد پـَـرده بر نــدانی خویش
مِلاک زندگیاش چون همیشه بهرهوری است
بهــــار میطلـبـــد ، بـــر دل خــــزانی خویش
گهـی به سایـهی سـرو و گهـی به سایهی بیـد
نشـسته در طـلب عیش و کــامــرانی خویش
به هر کجـا که بـوَد مَنـفـعـت ، نمــوده تــلاش
درین طــریق، مُصِــر بوده از جــوانی خویش
منــافقــانــه چهسان دم زنــد ز مهــر و وفــا ؟
کسی که بسـته دلـش را به جــاودانی خویش
زهـی به طینت (ساقی) که دل به کس ندهـد
بـه غیــر آل علـــی و ، بـه بـینشــانی خویش
سید محمدرضا شمس (ساقی)
