(اَلسَّلٰامُ عَلَیْکَ یٰا اَبٰاعَبْدِاللّٰهِ الْحُسَیْن)
کـــوفیــان بــارهــا ســتم کردند
بــر دل شــیعیـــان ، اَلـــم کردند
نـزد ظــالم ز سست عهــدی شان
خویش را همچو دال خــم کردند
چون عــربهای جـاهلـی از جهل
دشمنـی جمـــله بـا عجـــم کردند
با علـی، فاطمــه، حسـین و حسن
بـیــوفــــایـــی دم بــــه دم کردند
مــرتضـیٰ را بـه مسجــد کـــوفــه
غرقه در خـون به تیـغ غــم کردند
وقت سجــده به تیــغ کیـنه جــدا
فـــرق آن شـــاه ِ محتــــرم کردند
ســر بــریــدنــد ، از حسـینِ علــی
پــرچــــم ظـــلم را ، علَــــم کردند
ســیــنهی شـیعیــــــان عـــالــم را
مـــرکـــز مـــاتـــم و اَلـــــم کردند
خـوشـنویسان برای مشـق فِـــراق
دســت پــاییـــز را ، قلــــم کردند
بعــد بـا کِلـکِ سر بــریـده ی شـان
مشـــقِ اشعــــار محتـشــم کردند
تـا کـه تـــاریــخِ ظــلم و تقـــوا را
بـر جهــان بـا قلـــم ، رقــم کردند
آل سفـیــان و کــوفیـــان را نیـــز
بــــا درایــــات ، مـتـهــــــم کردند
گرچه این قــوم نـــابکـــارِ وقیــح
خــویش را راهـــی عــــدم کردند
شــاهـــدان غیـــور کــرب و بـــلا
جــان فــــدا در بــرٍ ســـتم کردند
شـیعیـــان خــاک پـاکشان را نیــز
از سـرِ عشــقـشـان، حــــرم کردند
حــرمی را که قبــلهی عشق است
رشک فــردوس و هـــم ارم کردند
ایـن بــوَد سـرنـوشـت مــــردانــی
کــه بــه راه خـــدا ، کــــرم کردند
کرد (ساقی) بیــان به طبـع کلیـل
خود بخوان قصه را وُ کن تحلیـل
