آنکه شب تا به سحـر یــاد تو بوده ست منم
آنکه بـی یــاد تو هــرگـــز نغنــوده ست منم
آنکه دل، از مـنِ دلداده ربــوده ست تــویـی
وآنکه یکلحظه ز تو دل نــربــوده ست منم
آنکه از خلقـت دنیــــا کــه بـــوَد خلقـت تــو
کرده تکــریــم، خـــدا را و سـتوده ست منم
آنکه با عشـق تو در ظلـمت تنهــایی خویش
زنـگ، از ایـن دل دیـــوانــه زدوده ست منم
آنکه شـد لایـق تمجیــد و مبــاهــات، تـویی
وآنکه یک عمر به عشق تو سروده ست منم
آنکه از سـوز فراقت همه شـب تـا به سحــر
از بن "هر مژه صد چشمه گشوده ست منم"
آنکه جــان داد کـه یکلحظــه ببـیـند رویت
گرچه جز طعــن رقیــبان نشـنوده ست منم
آنکه شد (ساقی) جـام می و میخـانه تویی
وآنکه دردیکـش نـاکــام تو بــوده ست منم
